CWDM VS DWDM różnią się zauważalnie w odstępach między sąsiednimi długościami fal. DWDM łączy wiele kanałów w małe użyteczne spektrum, rozstawiając je w odległości od 1 do 2 nm; Systemy DWDM obsługują dużą liczbę kanałów, ale wymagają również drogiego sprzętu chłodzącego oraz niezależnych laserów i modulatorów, aby zapewnić, że sąsiednie kanały nie będą przeszkadzać. Z drugiej strony systemy CWDM stosują odstępy 10–25 nm z laserami 1300 lub 850 nm, które dryfują poniżej 0,1 nm / c. Ten niski dryft eliminuje potrzebę stosowania urządzeń chłodzących, co z kolei zmniejsza całkowity koszt systemu. W rezultacie systemy CWDM obsługują mniejszą całkowitą przepustowość niż systemy DWDM, ale z 8 do 16 kanałami, z których każdy działa w zakresie od 155 Mb / s do 3,125 Gb / s do ponad 100 Gb / s. Typowe systemy obsługują osiem długości fal, szybkości przesyłania danych do 2,5 Gb / s na długość fali i odległości do 50 km.
CWDM wykorzystuje lasery z szerokim kanałowym odstępem długości fali CWDM. Natomiast DWDM, który jest szeroko stosowany w sieciach dalekiego zasięgu i niektórych sieciach rdzeniowych metra (szczególnie te o dużych średnicach), wykorzystuje lasery o znacznie węższych odstępach długości fali, zwykle 0,8 lub 0,4 nm. Szeroki odstęp między kanałami CWDM oznacza niższy koszt systemu. Ten niższy koszt sprzętu jest wynikiem niższego kosztu optycznego multipleksera / demultipleksu CWDM (z powodu szerszej tolerancji na stabilność długości fali i szerokość pasma).
CWDM zapewnia znaczne oszczędności kosztów - od 25% do 50% na poziomie części w porównaniu z DWDM, zarówno dla producentów sprzętu, jak i usług. Produkty CWDM kosztują około 3500 dolarów za długość fali. Tradycyjny CWDM skaluje się tylko do około ośmiu długości fali, ale w przypadku aplikacji dostępu do metra może to być adaquare. Również producent demultipleksera w Chinach znalazł sposoby na połączenie CWDM ze swoimi zwykłymi ostrzami DWDM, które pozwalają systemom skalować do 20 długości fali. Architektura systemu CWDM może przynieść korzyści rynkowi dostępu do metra, ponieważ wykorzystuje naturalne właściwości urządzeń optycznych i eliminuje potrzebę sztucznego kontrolowania właściwości elementów.
Typowe elementy optyczne CWDM są następujące:
Nieosłonięte lasery współosiowe CWDM: W systemach CWDM często stosuje się lasery z wieloma kwantami o rozproszonym sprzężeniu zwrotnym (DFB / MQW). Lasery te zazwyczaj występują w ośmiu długościach fali i mają szerokość pasma 13 nm. Dryf długości fali wynosi zwykle tylko 5 nm w normalnych warunkach biurowych (powiedzmy, przy delcie całkowitej temperatury 50 ℃), dzięki czemu kompensacja temperatury nie jest konieczna. Aby uzyskać dodatkowe oszczędności, lasery nie wymagają zewnętrznych krat lub innych filtrów, aby osiągnąć działanie CWDM. Są dostępne z wbudowanym izolatorem lub bez niego.
Nadajniki / odbiorniki CWDM: Nadajniki CW-OC OC-48 zwykle wykorzystują niechłodzoną diodę laserową DFB i są urządzeniami typu pigtail w standardowym 24-pinowym pakiecie DIP. Obsługiwanych jest sześć do ośmiu kanałów (sześć kanałów: 1510 do 1610 nm; dwa dodatkowe kanały znajdują się przy 1470 i przy 1490 nm). Odbiornik OC-48 zwykle wykorzystuje fotodetektor APD, ma wbudowany konwerter DC-DC oraz stosuje PLL do odzyskiwania zegara. Dzięki tym modułom można osiągnąć odległości transmisji do 50 km.
Multipleksery / demultipleksery CWDM: Dostępne są w 4 lub 8 kanałowym module, tylko 4-kanałowy multiplekser CWDM lub 8-kanałowy multiplekser CWDM, zwykle używają filtrów cienkowarstwowych zoptymalizowanych do zastosowań CWDM, z pasmami filtrującymi dopasowanymi do innych długości fal CWDM. Filtry muszą charakteryzować się niską tłumiennością wtrąceniową i wysoką izolacją między sąsiednimi kanałami.
Moduły optyczne ADD / Drop CWDM (OADMS): Są one dostępne w różnych konfiguracjach z jednym, dwoma lub czterema kanałami dodawania i usuwania przy użyciu tych samych filtrów cienkowarstwowych, co moduły multipleksera i demultipleksu CWDM.
