WSKAZÓWKI DOTYCZĄCE INSTALACJI KABLI OPTYCZNYCH
Środki ostrożności
• Po zainstalowaniu w systemie pod napięciem może być obecne niewidoczne promieniowanie laserowe. Nie należy wpatrywać się w powierzchnię czołową złącza ani patrzeć bezpośrednio za pomocą instrumentów optycznych.
• Podczas pracy z włóknem optycznym noś okulary ochronne.
• Pozbądź się wszystkich złomów, aby uniknąć ich odłamania.
1 Zakres
Poniższe wytyczne stanowią ogólny przegląd ważnych problemów związanych z instalacją kabla światłowodowego.
2 Dane techniczne instalacji
Aby prawidłowo zainstalować kabel, ważne jest, aby zrozumieć specyfikację kabla. Dwie najważniejsze specyfikacje to obciążenie na rozciąganie i promień gięcia. Bardzo ważne jest przestrzeganie tych limitów.
2.1 Obciążenie rozciągające
Istnieją dwie specyfikacje napięcia dla kabli światłowodowych. Ważnym napięciem podczas instalacji jest maksymalne obciążenie, na jakie może być narażony kabel bez powodowania trwałego uszkodzenia. Nazywamy to „instalacją przy maksymalnym obciążeniu” i jest mierzone w niutonach lub funtach. „Instalacja przy maksymalnym obciążeniu” może być również znana jako „napięcie krótkotrwałe”, „obciążenie dynamiczne”, „obciążenie przy instalacji” lub „napięcie przy instalacji”.
O ile to możliwe, należy monitorować napięcie instalowanego kabla. Napięcie można zmierzyć za pomocą dynamometru lub koła pociągowego. Dostępne są odrywane ciągnące oczy, które oddzielają się, gdy napięcie osiągnie ustalony poziom. Zaleca się użycie krętlika podczas przeciągania kabla do korytka. Krętlik umożliwia niezależne skręcanie linki i liny pociągowej.
W przypadku ciągnięcia kabla w zewnętrznym kanale instalacji użycie zatwierdzonych środków smarnych może pomóc zminimalizować tarcie. Zastosowanie falistych kanałów wewnętrznych może również pomóc w zmniejszeniu napięcia wymaganego do wyciągnięcia kabla. Podczas instalowania kabli z luźnymi rurami zaleca się stosowanie uszczelniacza, aby zapobiec migracji żelu.
Jeśli przebieg jest zbyt długi lub jeśli w przewodzie jest kilka zagięć, należy użyć pośrednich skrzynek pociągowych, aby rozdzielić jedno długie pociągnięcie na dwa lub więcej krótszych pociągnięć. Kabel nie powinien być przeciągany jednocześnie przez więcej niż dwa kolana 90º. Jeśli nie da się uniknąć trzech lub więcej zakrętów 90º w ciągłym przebiegu, kabel należy zainstalować od punktu centralnego, rozwinąć na ósemkę, a następnie cofnąć w celu dokończenia instalacji. Ostre łuki mogą zwiększać napięcie kabla, dlatego najlepiej instalować kabel w sekwencjach, które minimalizują naprężenia i koszty pracy.
Prowadząc kabel pionowo, zwróć uwagę na ciężar kabla. Kable należy instalować w kolejności, która powoduje najmniejsze obciążenie kabla. Na przykład większość pionowych ścigających w budynkach jest zwykle zatłoczona na niższych piętrach; zamiast tego spróbuj rozpocząć instalację od góry i zejść z budynku, eliminując w ten sposób większość instalacji kablowej, zanim dotrzesz do niższych pięter. Po instalacji element wytrzymałościowy kabla będzie musiał podeprzeć wiszący kabel. Jeśli konieczny jest długi bieg pionowy, kabel należy zabezpieczyć na każdym piętrze, a pętle serwisowe należy układać co najmniej co trzy piętra. Ta procedura pomoże rozłożyć ciężar kabla w pionie i ułatwi przenoszenie, dodawanie i zmiany (MAC), jeśli zajdzie taka potrzeba w późniejszym terminie.
2.2 Promień gięcia
Istnieją dwa rodzaje promienia gięcia:
• Krótkotrwały minimalny promień zgięcia lub dynamiczny promień zgięcia jest najściślejszym zalecanym zgięciem podczas instalowania kabla przy maksymalnym napięciu znamionowym. Jest to większy z dwóch określonych promieni zgięcia. Przez cały ciąg należy ściśle przestrzegać minimalnego promienia gięcia. Jeśli w środku biegu istnieje miejsce, w którym nie da się uniknąć stosunkowo ciasnego zakrętu, kabel powinien być prowadzony ręcznie wokół zakrętu lub można zastosować koło pasowe.
• Długotrwały promień zgięcia lub statyczny promień zgięcia jest najściślejszym zalecanym zgięciem przy minimalnym naprężeniu kabla. Jest to mniejszy z dwóch określonych promieni zgięcia. Po zakończeniu ciągnięcia kabel można zgiąć mocniej, aby pasował do istniejącej przestrzeni, ale nie przekraczając długoterminowego minimalnego promienia zgięcia.
Rysunek 1: Promień gięcia
Zawsze postępuj zgodnie z wytycznymi producenta dotyczącymi minimalnego promienia gięcia i naprężenia. Niezastosowanie się do tego może spowodować wysokie tłumienie (makrobendy) i możliwe uszkodzenie kabla i światłowodu. Wytyczne są zwykle dostarczane z arkuszami specyfikacji producenta kabla. Jeśli specyfikacje promienia gięcia nie są znane, de facto standardem jest utrzymanie minimalnego promienia 20x średnicy kabla.
Podczas korzystania z pętli serwisowych należy również przestrzegać minimalnego promienia gięcia. Łączniki światłowodowe i panele krosowe są zaprojektowane tak, aby uwzględnić promienie zgięcia poszczególnych włókien, ale poza sprzętem należy zachować szczególną ostrożność.
3 Narzędzia instalacyjne
3.1 Techniki chwytania
3.1.1 Ogólne
Aby skutecznie wykorzystać całą dostępną siłę w kablu, należy zastosować element wzmacniający. Specyfikacja producenta określi elementy wytrzymałościowe w kablu.
3.1.2 Kable z przędzą aramidową jako elementem wzmacniającym
W przypadku kabli wykorzystujących samą przędzę aramidową jako element wzmacniający, płaszcz można zdjąć, aby odsłonić przędzę. Przędzę należy zawiązać węzłem za pomocą liny pociągowej, aby kurtka nie została przypadkowo wykorzystana do wzmocnienia. Opcjonalnie kurtkę można związać w ciasny węzeł przed pociągnięciem. Po pociągnięciu węzeł należy odciąć.
Rysunek 2: Kabel dystrybucyjny zawiązany w supeł
3.1.3 Kable z przędzą aramidową i elementem środkowym ze szkła elektrycznego
W przypadku kabli z przędzą aramidową i elementem środkowym ze szkła elektrycznego należy zastosować uchwyt ciągnący. Elementy wzmacniające powinny być mocowane niezależnie. Można to osiągnąć, wplatając element wzmacniający w palce uchwytu, a następnie łącząc go ze sobą. Wszystkie elementy wytrzymałościowe należy chwytać jednakowo, aby zapewnić odpowiednie rozłożenie napięcia.
Rysunek 3: Pociągnięcie za uchwyt
3.2 Zespoły kabli światłowodowych wstępnie zakończonych i MPO
3.2.1 Ogólne
Fabrycznie zakończone zespoły kabli światłowodowych można określić w środowiskach projektowych, takich jak centra danych. Zespoły można zamówić w wersji wewnętrznej (plenum) lub zewnętrznej, z różną liczbą włókien oraz w trybie wielomodowym lub jednomodowym. Ucho pociągowe może być fabrycznie zainstalowane na jednym końcu lub na obu końcach kabla. Ucho do pociągania (i związana z nim siatka kablowa) chroni wstępnie zakończone końce podczas ciągnięcia. Ten produkt pozwala zaoszczędzić czas i zapewnia za każdym razem wysokiej jakości połączenia.
3.2.2 Ciągnięcie za oko
Zdecydowanie zaleca się stosowanie zaczepów do ciągnięcia (i powiązanych siatek kablowych). Uchwyty ułatwiają montaż i chronią wstępnie zakończone końce podczas ciągnięcia.
Zarówno w przypadku kabli zwykłych, jak i wstępnie połączonych, maksymalna siła ciągnąca jest identyfikowana ze specyfikacją kabla „maksymalne obciążenie instalacji” w naszych arkuszach danych.
W wielu przypadkach ciągnięcie nie odbywa się od punktu do punktu, ale raczej od punktu pośredniego, ciągnąc w każdym kierunku do każdego miejsca zakończenia. W takich przypadkach ważne jest, aby upewnić się, że kabel jest zamówiony z dwoma zaczepami ciągnącymi, po jednym na każdym końcu.
Instalacja kabla, który jest wstępnie podłączony na obu końcach, wymaga specjalnych uwag dotyczących bieżni i uchwytów do ciągnięcia. Typowe złącze światłowodowe ma średnicę 1,25 cm (0,5 cala), ma ograniczoną wytrzymałość na zrywanie i musi być chronione podczas umieszczania kabla. Uchwyt do pociągania wstępnie konfekcjonowanego kabla musi skutecznie izolować złącza od jakiegokolwiek obciążenia rozciągającego poprzez umieszczenie obciążenia na samym kablu. Uchwyt do ciągnięcia musi również chronić złącza przed ścieraniem i uszkodzeniem. W kablach o średniej liczbie włókien (od 6 do 24 włókien) złącza muszą być ułożone naprzemiennie po zainstalowaniu, aby zmniejszyć średnicę uchwytu. W kablach o dużej liczbie włókien (więcej niż 24 włókna) instalacja wstępnie podłączonego kabla może nie być możliwa ze względu na wymagany rozmiar przewodu.
3.2.3 Zespoły kabli światłowodowych MPO: wskazówki dotyczące zamawiania
Ponieważ złącze MPO jest wstępnie zakończone przez producenta, ważne jest, aby zachować dokładność podczas pomiaru długości wymaganego kabla taśmowego i zawsze dodawać co najmniej 3 do 5 m (10 do 16 stóp) do całej taśmy długość kabla do zaplanowania na nieznane trudności. W przypadku bardzo długich długości sugeruje się dodanie trzech procent do całkowitej długości.
Minimalna średnica przewodu potrzebna do wyciągnięcia jednego zespołu kabla taśmowego wyposażonego w złącze MPO i jedno ucho do ciągnięcia wynosi ¾ cala (21 mm). Przez 12-calowy (41 mm) przewód można przeciągnąć do 12 kabli taśmowych.
4 Wskazówki dotyczące instalacji
4.1 Przed instalacją
Wszystkie kable światłowodowe są testowane przed opuszczeniem naszego zakładu produkcyjnego. Przed zainstalowaniem kabla zalecamy przetestowanie ciągłości kabla, gdy jest on nadal na szpuli. Ma to na celu zapewnienie, że podczas transportu nie wystąpią żadne uszkodzenia. Ponieważ koszt instalacji jest zwykle wyższy niż koszt materiałów, testowanie włókien przed instalacją może uniknąć niepotrzebnych dodatkowych wydatków i pomóc w dotrzymaniu ważnych terminów. Co najmniej test ciągłości można wykonać na bębnie za pomocą wizualnego lokalizatora uszkodzeń lub prostego wskaźnika światłowodu, takiego jak latarka, zmodyfikowana latarka do właściwego trzymania włókien, mikroskop lub jasne czerwone światło (podobne do LED). Za pomocą jednego z tych prostych testów powinieneś być w stanie zidentyfikować złamane włókna, jeśli występują, w kablu światłowodowym.
Zalecane jest również dwukrotne sprawdzenie rzeczywistej liczby włókien i rzeczywistej długości kabla, aby zapewnić prawidłową instalację i uniknąć dodatkowych kosztów. Zaleca się stosowanie owijek Velcro® zamiast owijek krawatowych. Pamiętaj, aby nie zniekształcać kształtu kabla, ponieważ powoduje to wzrost światłowodów i może mieć wpływ na wydajność.
Kable światłowodowe mogą być instalowane w kanałach wewnętrznych. Zastosowanie wewnętrznych przewodów zwykle zmniejsza wymagane napięcie ciągnięcia. Upewnij się, że instalowane są odpowiednio ocenione kanały wewnętrzne.
Luźną długość kabla od 3 do 6 m (10 do 20 stóp) należy przechowywać w obudowie lub na ścianie, aby umożliwić naprawy i przeniesienie.
4.2 Instalacja zewnętrznego kabla instalacyjnego
4.2.1 Ogólne
Chroń odsłonięte kable przed ruchem pojazdów i pieszych.
4.2.2 Instalacja podziemna
W przypadku instalacji podziemnych wyciągnij długie kable ze środka biegu. Nadmiar kabla przechowuj w sklepieniach lub włazach i oznacz kable optyczne za pomocą markerów.
4.2.3 Instalacja lotnicza
Używaj odpowiedniego sprzętu, który pasuje do typu kabla, a także wymagań dotyczących rozpiętości i napięcia. Użyj odpowiedniej osłony kabla.
4.2.4 Zakopane instalacje kablowe
Zidentyfikuj lokalizacje kabli za pomocą znaczników powierzchni. Przewiduj przeszkody.
4.3 Administracja
Każdemu kablowi sieci szkieletowej należy przypisać niepowtarzalny identyfikator, który powinien być oznaczony na każdym końcu. Odniesienia należy dokonać zgodnie ze standardem ANSI / TIA / EIA-606-A.
5 Wypowiedzenie
5.1 Informacje ogólne
Przed zakończeniem kabel należy odpowiednio zabezpieczyć, aby zapewnić światłowód bez naprężeń. Podczas łączenia włókien, mechanicznie lub termojądrowo, do prawidłowego przechowywania zakończonych spawów potrzebna jest taca do łączenia. Jeśli mają być używane złącza, należy zastosować tace lub półki do podparcia włókna za złączem. Zawsze należy stosować odpowiednie tulejki odciążające dostarczone z łącznikami, aby zapobiec nadmiernemu zgięciu włókna. Półka nie jest konieczna, jeśli zakończymy kabel typu breakout ze złączami.
5.2 Przygotowanie kabla do zakończenia
5.2.1 Ogólne
Dopuszczalne jest bezpośrednie zakończenie szczelnego bufora 900 μm z kabla dystrybucyjnego ze złączem, jeżeli zostaną podjęte powyższe środki ostrożności. W niektórych zastosowaniach dopuszczalne jest bezpośrednie zakończenie włókna powleczonego 250 μm z luźnej rurki buforowej ze złączem. Zazwyczaj jednak zaleca się stosowanie zestawu do przełamywania, który przekształca luźną rurkę buforową o sześciu lub dwunastu włóknach w gotowy do zakończenia sześcio lub dwunasto włóknowy 900 μm.
W przypadku stosowania zewnętrznych kabli roślinnych materiał zalewający żel należy oczyścić odpowiednim rozpuszczalnikiem (należy skonsultować się z producentem kabla w sprawie zaleceń dotyczących wyboru rozpuszczalnika). Im dokładniejsze czyszczenie, tym łatwiejsza będzie procedura zakończenia.
5.2.2 Przygotowanie kabla
Aby przygotować kabel do zakończenia, płaszcz zewnętrzny musi być odpowiednio zdjęty. W kurtce należy wykonać dwa nacięcia w kształcie pierścienia, jeden w odległości około 5 cm od końca i drugi w miejscu, w którym należy zdjąć kurtkę. Należy uważać, aby nie przeciąć całej kurtki do rdzenia. 2-calowy. kawałek jest usuwany z końca kabla odsłaniając rdzeń i aramidowy kabel. Zrób nacięcie w kurtce wzdłuż sznurka (nie przecinaj sznurka!). Pociągnij sznurek za pomocą szczypiec igłowych lub podobnego narzędzia, aż dojdzie do drugiego cięcia pierścienia. Zdejmij rdzeń z krojonej kurtki i pociągnij ją, aby ją rozerwać przy wycięciu w ringu.
Gdy kabel światłowodowy będzie gotowy do zakończenia, postępuj zgodnie z instrukcją instalacji zakończenia CDB firmy Belden.
6 Testowanie
6.1 Ogólne
Po zainstalowaniu i zakończeniu instalacji kablowej zaleca się przetestowanie segmentu światłowodowego. Testowanie należy wykonać zgodnie z TIA TSB-140 i wytycznymi dotyczącymi uwag dotyczących testów akceptacyjnych. Dokumenty te zawierają dodatkowe wytyczne dotyczące testowania w terenie długości, utraty i polaryzacji ukończonego łącza światłowodowego.
W przypadku wszystkich rozwiązań Fibre Express konieczne jest przeprowadzenie kompleksowego testu tłumienia w celu zweryfikowania jakości instalacji i zapewnienia wysokiej jakości działania systemu. Najlepszym sposobem sprawdzenia, czy łącze end-to-end spełnia budżet utraty łącza, jest podzielenie łącza end-to-end na segmenty na każdym połączeniu krzyżowym i zmierzenie tłumienia każdego segmentu łącza. Aby system działał poprawnie, suma tłumienia dla wielu segmentów łącza tworzących połączenie typu end-to-end musi być mniejsza niż budżet utraty łącza obliczony na etapie projektowania. Aby uzyskać dodatkowe informacje na temat obliczania budżetu utraty łącza, patrz Podręcznik projektowania światłowodów.
6.2 Sprzęt testowy
Na rynku dostępne są różne typy sprzętu testującego, takie jak zestaw do testowania strat optycznych (OLTS), zestaw wizualnego lokalizatora uszkodzeń (VFL) lub reflektometr optyczny w dziedzinie czasu (OTDR). Do rozwiązywania problemów zalecany jest OTDR.
6.2.1 Zestaw do badania strat optycznych (OLTS)
OLTS składa się ze źródła światła i miernika mocy optycznej. Główną funkcją tego urządzenia jest pomiar mocy optycznej lub straty.
6.2.2 Wizualny lokalizator uszkodzeń (VFL) lub wskaźnik
VFL jest czerwonym źródłem lasera; znacznik jest źródłem LED. Oba przyrządu można użyć do śledzenia włókien i rozwiązywania problemów z kablami światłowodowymi. Główną funkcją tego sprzętu jest sprawdzenie ciągłości światłowodu, a także identyfikacja włókien i złączy w panelach krosowych lub gniazdach.
6.2.3 Optyczny reflektometr w dziedzinie czasu (OTDR)
OTDR to bardziej wyrafinowany przyrząd pomiarowy. Wykorzystuje technologię, która wstrzykuje szereg impulsów optycznych do testowanego włókna i analizuje rozpraszanie światła i odbicie światła. Dzięki temu przyrząd mierzy intensywność impulsu powrotnego w funkcji czasu i długości włókna. OTDR służy do pomiaru strat mocy optycznej i długości światłowodu, a także do lokalizowania wszystkich uszkodzeń wynikających z pęknięć włókien, połączeń lub połączeń.
6.3 Wytyczne dotyczące testowania światłowodów
Poniższe wytyczne dotyczące testowania promują wydajne i dokładne testowanie:
• Wyczyść wszystkie połączenia i adaptery w optycznych punktach testowych przed wykonaniem pomiarów, zgodnie z ANSI / TIA / EIA-526-14A.
• Źródło światła lub OTDR (optyczny reflektometr w dziedzinie czasu) stosowane do badań wielomodowych muszą działać w zakresie: 850 ± 30 nm i 1300 ± 20 nm.
• Zworki testowe muszą mieć ten sam rozmiar rdzenia, wydajność i rodzaj złącza co układ kablowy (np. Mostki 50/125 μm FX2000 dla systemu światłowodowego 50/125 μm FX2000) i mieć długość od jednego do pięciu metrów.
„Metoda B, jedno zworki odniesienia” zgodnie z ANSI / TIA / EIA-568-B.1 jest zalecaną metodą badania.
Szczegółowe informacje na temat metod testowania w terenie można znaleźć w wytycznych dotyczących notatek dotyczących akceptacji.
